Stijn

Een briefje...

2011-06-12T00:16:00.002+02:00

Beste marketingjongens en -meisjes bij Renault,

Eerst en vooral. Ik ben niet preuts. Ik ben niet zurig. En om een fijn mopje waarin een homo voorkomt lach ik hartelijk.

Maar.

Mijn hart ligt nog altijd bij al wat met marketing te maken heeft. En het bloedt.

Ik zie dat u een leuke actie doet, waarbij mensen op Facebook moeten gokken welke liedjes in uw auto gezongen worden. Origineel, echt waar.

Waarom bent u dan in uw verdere reclame-uitingen, met name op de radio, niet wat origineler?

Waarom probeert u grappig te zijn met een spotje waarin u twee übernichten opvoert, waarbij de ene tegen de andere in Peulengaleise Gamma-stijl (een kopie is overigens nooit zo goed als het origineel) aangeeft ‘dezeuh maand toch maar eens geen schoeneeeeeuuuu te gaan kopeeeuuu’, maar te kiezen voor één van uw auto’s?

Is dat niet een ietsie pietsie te makkelijk? En een beetje achterhaald?

Ik weet ook wel dat reclame moet uitvergroten. En dat clichés fijn zijn om mee te werken. Kent u ook het cliché rond roest en Franse wagens?

Hebt u overigens, als marketeers, nog niet gehoord van het DINK*-principe? Misschien wel. Maar dan denkt u duidelijk nog steeds met het cliché dat die centen enkel en alleen naar schoenen gaan.

*Doe geen moeite om het te googelen. U krijgt het op mijn roze dienblaadje. Hierbij: ‘Double Income No Kids’.

Overdo(o)sis: the sequel

2010-11-28T12:24:00.003+01:00

Het is gelukt! We zijn in ons nieuwe huisje getrokken!
Mag ik nogmaals onze vrienden en familie, die ons meerdere handen hebben toegestoken, danken? Zonder hen waren we nu nog bezig, denk ik.

Op de benedenverdieping is ondertussen zo goed als alles in orde. De kastdeurtjes moeten nog wat rechtgezet worden, maar dat zal het dan ook zo wat zijn.
Hierdoor lijkt het alsof we al helemaal geïnstalleerd zijn. Helaas. Zodra je een verdiep klimt kom je terecht in dozen. Veel dozen. En als je het dan nog aankunt om naar de zolderverdieping te gaan, moet je kijken waar je je voeten kan plaatsen. Dozen hier, dozen daar.

Sowieso moeten we het hier nog wat aankleden. Omdat Diego en ik de afgelopen week vrijaf waren, gingen we om wat decoratie bij een bekend woonwarenhuis. Ik kom daar niet zo graag. Het is me daar te druk (en dan te zeggen dat ik voor mijn job een ganse dag in de drukte sta). Deze keer heb ik me echter geweldig geamuseerd. We hebben namelijk foto's genomen in de decors, alsof het onze keuken, living of slaapkamer was. Van die foto's hebben we er 3 op facebook geplaatst. Geweldig gewoon om de reacties te zien van de vele mensen die dachten dat

dit écht ons interieur was. We hopen dat jullie niet teleurgesteld gaan zijn als jullie the real thing zien. :-) Daarvoor moeten jullie langskomen!

We kunnen het hier best gewoon worden. Na één weekje hier wonen hebben we er een goed gevoel bij. Want, eerlijk is eerlijk, dat is toch wel een beetje spannend. We woonden immers heel graag in ons appartement. Zouden we het wel gewoon worden in dat nieuwe huis? Het antwoord is positief! Zo positief dat Diego zelfs spontaan liedjes van Will Tura begint te zingen. Of is dat nu net een slecht teken? (Kent er iemand trouwens het liedje 'La melodia'? Je moet Diego maar eens om een interpretatie ervan vragen. Hilarisch om zien en om horen.)

Ga nu wat dozen helpen wegwerken, vooraleer er hier een interpretatie van 'Moa ven toh' start omdat ik al een uur niets aan het doen ben.

Overdo(o)sis

2010-11-18T12:22:00.004+01:00

Al bijna een jaar geleden dat hier nog eens iets neergezet werd, en ondertussen is er alweer heel wat veranderd!
We zitten immers opnieuw in de dozen. Zaterdag is het van dat: verhuis!
We verlaten ons appartement om in ons zonet aangekochte huisje in te trekken.
Best wel spannend. En toch ook wel wat stressy, zullen we alles klaarkrijgen tegen de grote dag?
Super trouwens zijn de vele mensen die spontaan hun hulp aanboden voor komende zaterdag. We dragen ze in onze harten en weten alvast hoe we ze gaan bedanken!

Opmerkelijk wat je op enkele jaren bij mekaar krijgt. En bij momenten best frustrerend als je dat allemaal in dozen moet pakken. Gans ons appartement staat trouwens al vol. En ik schat dat zowat de helft nog niet is ingepakt.
Gelukkig heb ik een geweldige vriend aan mijn zij. Die voor structuur en orde zorgt. Op mijn eentje ging het zeker niet zo vlot.

Ik hoor wel eens dat je ganse leven in enkele dozen past. Ben ik blij dat ik één van de mooiste delen van mijn leven niet in die dozen moet steken! Hij past er trouwens niet in.

Happy 2010!

2010-01-10T13:10:00.003+01:00

Dit jaar zijn we er - tegen de traditie in - niet in geslaagd om de kerst- en nieuwjaarswensen per post te bezorgen. Nochtans vind ik dat, ondanks het vele werk dat er in kruipt, best prettig. En dat komt omdat ik er behoorlijk wat werk in steek. Niet dat ik zelf kaartjes maak. Dat zou een garantie zijn dat ze nog sneller dienen om de open haard mee aan te steken.
Nee, wat ik bedoel, ik schrijf op sommige kaartjes een hele uitleg. Een erg persoonlijke dan nog wel. Geen enkel kaartje is hetzelfde. Soms lijkt het meer op een brief dan op een kaartje, waardoor ik de laatste zinnen steevast kleiner moet schrijven, of het past er niet meer in.

Nu, op een blog kan je moeilijk elk individueel aanspreken.
Of toch, ik kan het proberen, hierbij enkele van mijn universele wensen.
Wat wens ik je alvast niet voor 2010?

-te veel kosten aan je wagen
-blikjes cola die, wanneer je ze opendoet, in het rond spuiten, waarna jij lokaas bent voor wespen
-boterhammetjes met kip curry van supermarkt C.
-een poetsvrouw die over het label van je favoriete shirt strijkt of een belangrijk stuk breekt
-parkeerboetes voor je eigen deur
-belegde broodjes waarin nog levende wezens verborgen zitten
-bergen strijk die nooit lijken te verminderen
-de loterij winnen, want die win ik!

En, nog meer universeel, wat wens ik je dan wél voor 2010?
-met stip op één: een goede gezondheid
-fijne muziek
-levensvreugde
-op tijd en stond een boodschap van de bond zonder naam
-genoeg tijd voor jezelf en je geliefden
-een goed glas wijn (frequentie zelf te kiezen)
-voor zij die het nuchter willen houden, een lekker tasje Nespresso
-voor zij die geen koffie lusten, vul het zelf maar in!
-een glimlach, van die ene persoon, die je écht wel mag, waarna je kan hunkeren naar een volgende
-sneeuw in de winter, maar enkel op plekken waar er geen auto’s rijden
-zon in de zomer, of op je vakantie, maar dan wel met voldoende zonnecrème bij de hand
- de combinatie van alle bovenstaande wensen, met daarbij nog de wensen die je voor jezelf al in gedachten had.

Ik kan je nog veel meer wensen, maar het allerbelangrijkste: veel geluk in 2010!

Warning!

2009-11-08T00:55:00.002+01:00

- te veel rode wijn op een feestje
- onregelmatig, ongezond of niet eten
- je verbranden aan een diepvriesmaaltijd
- tot laat in de nacht naar Goedele Wachters of Jan Becaus kijken, om je nadien te bedenken dat je Catherine Moerkerke eigenlijk beter vindt en je haar nog even opvraagt.
- een lege koelkast
- een nog veel legere diepvriezer
- ‘Mamasé’ aanschaffen in iTunes (na te veel rode wijn op een feestje) en dit zoveel afspelen dat het programma je de ganse studio 100-muziekcollectie heeft kunnen voorstellen
- in gezeur als hierboven vervallen.

Bovenstaande zijn enkele dingen die je kan tegenkomen als je anderhalve week weer alleen woont, na anderhalf jaar intens samen te zijn. Wat is nu anderhalve week? Wel, ik raad het je niet aan. Straks is het ergste voor mij gelukkig weer voorbij en is deze puber weer compleet. Thank god.

Geavanceerde zoekfuncties...

2009-08-31T23:29:00.008+02:00

Als je een blog als deze aanmaakt, kan je zien hoeveel mensen er iedere dag naar komen kijken. Meer nog, je kan zelfs zien uit welke gemeente ze afkomstig zijn. Op zich ben ik wel blij met de hoeveelheid mensen die mijn onzin hier eens komen lezen, waarvoor dank!
Sommige personen komen echter op mijn blog terecht, hoewel ze daar helemaal niet naar gezocht hebben. Je kan namelijk ook zien op welke manier ze bij jou gekomen zijn. Soms zijn dat links, dan weer rechtstreeks door de URL in te typen, maar ook... door via zoekmachines op zoek te gaan... Naar mij, maar ook naar andere dingen, zo blijkt.

Ziehier een bloemlezing van enkele zaken die mensen getypt hebben, waarna ze op mijn blog terecht gekomen zijn:
‘rolgordijn rolt scheef op’
één van de meest voorkomende, plus daarbij nog een vijftal variaties op hetzelfde euvel
‘dam dam dam dam dam bi doebi doebi’
er zijn dus écht mensen die dit op deze manier ingeven in een zoekmachine… Ik begrijp wel dat ze bij mij terechtkomen… ☺
‘den bierstal’
No comment!
‘heb het fijn met stijn’
Dat kan ik alleen maar bevestigen. Ik heb het ook fijn met mezelf.
‘hoe komt dat je tandvlees plakt’
…en hoe kom je dan in godsnaam bij mij terecht???
‘intro tien om te zien’
Hierop werd de afgelopen tijd erg veel gezocht => misschien moet VTM het maar weer van onder het stof halen?

TV vormt blijkbaar nog wel meer een bron om tot bij mij te raken:
‘intro walters verjaardagsshow’
‘karaoke als een leeuw in een kooi’
‘vtm piet taart met kersen’

En dan… ook via onderstaande zoekwoorden kom je blijkbaar op mijn blog:
‘shirley – porno’
‘stijn (en dan een andere achternaam dan de mijne) porno’

Dan vraag ik mij meteen af: Wie is die stijn? Zou ik hem zelf ook even gaan googelen? Hmm… toch maar niet… stel je voor dat ik op m’n eigen blog terechtkom!

Start to eat - euhm, pardon, run.

2009-07-16T22:38:00.003+02:00

Een heerlijk glas rode wijn.
Cava ( de mousserende Spaanse wijn, niet de manier waarop de gemiddelde homo je aanspreekt op een fuif ‘Heeeeeeey, hoe ist?! Ca vaaaa?’, een vraag waarop men trouwens alleen maar een positief antwoord verwacht).
Lekker eten.
Sausjes, veel sausjes.
Frieten. (met véél sausjes)
Desserten.
...

Bovenstaande zaken neem ik maar al te graag tot mij. De laatste jaren steeds meer. Helaas niet zonder gevolg.
Als ik tegen mensen zeg dat ik wat gewicht zou willen verliezen, dan lachen die mij steevast uit: “Gij zijt toch niet te dik!” of “Ge ziet u nog niet lopen!”.

Gelukkig zijn er schoonouders. Die zeggen alles rechtuit: “ja, ge zijt precies toch wat verzwaard tegen de vorige keer”. Problematisch wordt het als je dat al 3 keer (met telkens een maand tussen) hebt moeten aanhoren.
Mijn schoonouders zijn lieve, brave mensen. Ik neem ze niets kwalijk. Mezelf daarentegen...

Het werkt ook confronterend als je in de jeanswinkel stilaan op zoek moet naar toch maar een groter maatje, nadat je in het pashokje eerst halsstarrig geprobeerd hebt om je in dat (misschien wel te kleine) maatje van een jaar geleden te wurmen.

Elke keer denk ik dan: ‘en nu ga ik er wat aan doen’.
En net daar knelt het sportschoentje.
Mijn conditie is herleid tot 0.
Toen ik enkele weken geleden nog eens alle moed bij mekaar geschraapt had en mijn jog-outfit had aangetrokken, was ik nog maar de deur uit en ik maakte mezelf al wijs dat ik moe was. Echter, volhardend als ik ben, heb ik de volle 5 nummers op m’n iPod uitgelopen, zij het met een pauze ertussen. Niets om trots op te zijn dus, gezien ik nadien bekaf was. Beschamend.
De daaropvolgende dagen liep ik overigens door de winkel op een manier die niet meteen van elegantie getuigde. En het joggen is er uiteraard niet meer van gekomen.

Terwijl ik dit hier neerzet, heb ik aan mezelf beloofd dat ik het deze keer wél ga volhouden. En dat ik rustig ga opbouwen. En op m’n voeding ga letten. Al is dat laatste wel voor na het weekend. Nu ga ik me eerst nog een glaasje wijn inschenken. Of een ijsje eten. Of allebei.

Less is more

2009-05-03T14:49:00.005+02:00

Ik heb iets met geuren, zo vrees ik.
Wat is er heerlijker dan in de lente de eerste keer vers gemaaid gras te ruiken? Of de geur van verse aardbeien?

Dankzij mijn job kom ik met velerlei mensen in contact. Ook die brengen vaak geurtjes met zich mee. Af en toe zijn daar echter aroma’s bij die mijn ietwat gevoelige neus liever niet bereiken. Een adem die verraadt dat de vorige avond stoverij op het menu stond. Of de man die langskomt na het feestje waar teveel Cara-pils geschonken werd.
En laat het net die mensen zijn, waarbij de tandpasta in de plaatselijke superette toevallig uitverkocht was, die altijd wat dichter komen staan, wat meer toenadering zoeken. Uiteraard blijf ik altijd beleefd. Maar als je enkele centimeters afstand neemt, om de zaken leefbaar te houden, worden die onmiddellijk terug geannexeerd. Een face-to-face gesprek noemt men zoiets.
Gelukkig zijn onderstaande gevallen uitzonderingen. Maar ze komen helaas wel voor. Part of the job, I guess?

Aan de andere kant heb je allerhande parfums.
Ik beken: Als ik (dan al eens) gedweild heb, dan vraagt m’n wederhelft steevast waar de andere helft van de fles Mr. Proper naartoe is.
Meer van dat: vroeger ging er gigantisch veel wasverzachter in de machine. Voor het geurtje van ‘Wilde rozen’, ‘Meiklokjes’ of ‘Een dagje aan zee’. Weet iemand trouwens hoe ‘Een dagje aan zee’ ruikt?
En ja, ook ik bezit een redelijk uitgebreide collectie aan parfums, waarmee ik dagelijks –wel eens overmatig- aan de slag ga.
Sinds enkele uren besef ik echter eens te meer dat doseren de boodschap is.

Gisteren trad Clouseau op in de Stadsschouwburg van Antwerpen.
We hadden geweldige plaatsen, pal in het midden. Helaas zat net voor ons een nogal grote dame, geaccompagneerd door haar vriendinnen.
Vriendinnen, maar, zo ik vermoed, ook een beetje rivalen van mekaar.
In de voorbereiding van het avondje uit hadden ze duidelijk alle drie hun allersterkste, meest kruidige parfum uit de kast gehaald. En om zeker feller te ruiken dan de meegekomen vriendinnen, hadden ze zo ontzettend veel ervan opgedaan dat je na de pauze gewoon op de geur kon afgaan om je plaats terug te vinden.
Komt daarbij dat de grootste dame van de drie, (die dus recht voor mij zat) bij zowat elke song, traag of snel, bekend of brand new, rechtstond, en daarbij overmatig gesticulerend danste, waardoor er nog meer luchtverplaatsing ontstond, en er dus nog meer van dat overmatig bouquetje kruiden mijn neusvleugels doorboorde.

Ik vraag me dan af, waarom doet iemand zoiets? In de hoop dat Koen Wauters, 15 rijen verderop, het zou ruiken en meteen voor haar kruidige charmes zou bezwijken? Verdienstelijke poging, dat wel. Maar toch mislukt.
Parfumerieën hebben het afgelopen weekend gouden zaken gedaan. Of doen dat in de aankomende week. Want die flesjes kruidige stank, die zijn ongetwijfeld leeg.
Het moge duidelijk zijn: Less is more.

véé-téé-èm!

2009-02-03T19:32:00.012+01:00

Afgelopen zondag beleefde VTM haar twintigste verjaardag.
Ok, het is crisis, maar ik vind het bijzonder jammer dat de zender hier maar bitter weinig rond doet.
Al was ik bij de start amper 6 jaar, ik weet er nog erg veel van. 'Rad van Fortuin', 'Walters Verjaardagsshow', 'Tjilp de mus', 'Schuif af' (het is weer woensdagmiddag, we zijn weer vrij van school!) , 'de Kinderclub', ... , ze passeerden allen mijn kinderoogjes. En ik was er dol op.

Waar ik als kleine jongen vooral naar uitkeek, was de donderdagavond. Dat was Tien om te zien- avond. 'Moeke' vond dat allemaal maar Vlaamse "kwelers'. Ik daarentegen was er - je raadt het al- dol op.
Als ik per toeval nog eens een leeftijdsgenoot tegenkom waarmee ik op de lagere school gezeten heb, haalt die persoon steevast 2 connotaties met mij naar boven. Eén daarvan is dus Tien om te zien. Tijdens speeltijden liep ik nogal vaak 'Als een leeuw in een kooi' te "zingen". Of het programma na te spelen. Uiteraard met gezongen intro (tedeu-te-te-te-teuu-deu ... Tien om te zien, tien om te zien... ) en voice - over die mezelf aankondigde als zowel Willy als Bea.

Naar Blankenberge zijn we nooit geweest. Dat vond 'ons moeke' geen fijne stad. Achteraf gezien kan ik haar begrijpen. Ondanks het feit dat ik nooit een opname van Tien om te zien heb meegemaakt, heb ik als kind wél één van mijn toenmalige favoriete duo's zien optreden. En ik kermde de nummer-1-hit luidkeels mee. Achteraf noemde de vrouwelijke helft van dat duo me een "kleine schelm". Ik was er trots op. En eigenlijk keel ik onderstaand nummer stiekem nog steeds mee. Wedden dat jij het ook nog kent / kunt ?
">

Eén VTM-programma mochten we van thuis uit niet bekijken, met name 'Blind Date'. Dat werd afgedaan als ordinair. Ook dat kan ik -achteraf gezien- wel begrijpen. Al vind ik onderstaand fragment uit het programma vooral hilarisch grappig.
">

Ik weet het, het is een beetje goedkoop om hiermee te lachen. Maar ik kon het niet laten. Weet je wat, ik zal het hier meteen ook bij laten, mijn herinneringen aan VTM. Maar in mezelf ga ik stiekem nog wat Vlaamse schlagers zingen.
Dam dam dam, dam dam bidoe bi doebi dam dam dam....

Zuiver...

2009-01-28T22:15:00.001+01:00

Wat gaat het snel! 2009 is alweer 28 dagen oud! Alleszins, maak er nog 337 schitterende dagen van!

2009 is fijn begonnen, dat staat vast. Met fijne vrienden en lekker eten. En champagne. En als er champagne is, dan is Stijn blij. Want dat vindt Stijn lekker.
Al zette een recente uitzending van 'Vranckx' (Canvas, op zaterdagavond, rond 20.10u) toch enkele vraagtekens bij die champagnevreugde. Een Britse journaliste trok naar de Champagnestreek om te constateren dat sommige wijngaarden daar verschikkelijk bevuild zijn. Tot midden jaren 90 werd het afval uit Parijs daar gewoon gedumpt, omdat het de bodem zou 'verrijken'. Probleem echter is dat scheermesjes of batterijen die verrijkende werking niet echt hebben én vele bodems daar nog steeds niet gesaneerd zijn. Echt gezond kan dat niet zijn.
Ook bij de zuiverheid van een 'goed glas wijn' moet je je blijkbaar vragen stellen. Blijkt dat wijn véél meer bevat dan wat wij allemaal denken. Bij sommige wijnen worden allerlei -al dan niet schadelijke- additieven zomaar toegevoegd, zonder dat er iets van op het etiket vermeld wordt. Dat hoeft ook helemaal niet voor de EU.

Wat alvast wél weer zuiver is, is mijn auto. Daar ben ik na het vriesweer van de afgelopen weken eindelijk naar de carwash mee geweest. En elke keer weer vind ik dat toch een heel klein beetje beangstigend. Vooral dan die droog'stang', of hoe je dat ook moet benoemen. Elke keer denk ik dat ik er tegen ga rijden, omdat ze niet snel genoeg naar omhoog gaat. Maar blijkbaar ben ik niet de enige met dat gevoel, gezien de melding erop...

Erg hé, als een mens al foto's in de carwash begint te nemen. Waar het bezit van een iPhone al niet toe leidt...

Jaaroverzicht

2008-12-27T22:28:00.006+01:00

De afgelopen dagen heb ik zowel het jaaroverzicht van de commerciële als de openbare omroep gezien. Vooral bij het zien van dat van de VRT dacht ik nadien "wat was het een triest jaar!", om me nadien een beetje beschaamd te voelen dat 2008 voor mij persoonlijk één van de mooiste jaren tot nog toe was.

Een nieuwe, fijne job, een nieuw, fijn lief, vrienden waarmee de banden nog hechter werden (en die dit jaar gespaard bleven van groots onheil), een verhuis naar een nieuwe woonst... Mag ik voor mezelf en m'n vrienden meer van dat wensen voor 2009?

Hoe dan ook, ik weet nu al dat 2009 mooi wordt.
Op 25 mei zit ik immers op de tweede rij (jammer, de eerste was al weg!) in Vorst Nationaal, waar een geweldige zangeres het beste van zichzelf zal geven. Hieronder alvast het bewijs dat ze écht live kan zingen, met een nummer uit haar meest recente album:

">

2009 kan alvast voor mij niet meer stuk. Ik hoop voor jou hetzelfde.

Desperate Housewives

2008-12-07T20:19:00.011+01:00

Toen we een vriendin enkele maanden geleden het beste kookboek ter wereld (dat van "den boerinnenbond") cadeau gaven, beloofde ze haar vrienden om er eens uit te koken. Zes december werd uitgekozen als dinner-night.

Zonder pakjes natuurlijk geen zesde december. Dus werd een 'In de gloria'-achtig concept bedacht. Een onschuldige hand trok voorafgaand wie voor wie Sint mocht spelen en mailde dit door. Om het allemaal nog een beetje meer cachet te geven, mocht je niet doorvertellen voor wie je de kleine attentie (het is nu eenmaal crisis voor iedereen) diende te kopen.

Over het eten kunnen we kort zijn: het smaakte voortreffelijk. Piet "en woa hej je vondoag heleerd?" Huysentruyt zou niets kunnen bijbrengen en zou nog meer moeite moeten doen dan anders, om allerhande vreemde grimassen op z'n gezicht te toveren.
Ik mocht voor de gastvrouw kopen. Echt origineel kon je me niet noemen. Onder het motto 'wie weet hebben we daar zelf nog eens geniet van!' kocht ik een chocoladefondue. Bij het kookboek werkte dit motto alvast, dus wie weet... ;-)

Het cadeautje dat ik ontving was echter wél origineel. Naar aanleiding van enkele facebook-statussen van de afgelopen maand (bv. Stijn heeft weer van bakkerijtje gedaan, Stijn bakt een Waldkorn-broodje, Stijn gaat naar Desperate Housewives kijken, ... ) , bracht Y. onderstaande kader mee van de interieurbeurs 'Cocoon 2008':

Meer moet ik daar niet aan toevoegen, toch?
Nu nog even bedenken waar dit op te hangen. En als welk personage ik dat ga doen. Als onhandige Susan misschien. Als Bree, dan hangt het zeker waterpas, maar dan moet ik het kadertje elke 5 minuten afstoffen.
Of nee, toch maar als Gabrielle. Die besteedt zulke werkjes namelijk uit. Aan haar personeel. Of aan haar partner.

Lang geleden...

2008-11-16T19:32:00.006+01:00

dat ik hier nog eens wat neergezet heb! Sorry daarvoor!

Sinds een paar weken zijn we begonnen met het uitnodigen van vrienden/familie, waarbij 2 zaken steevast aanwezig zijn:
- een "rondleiding" - waarbij we er over moeten waken dat we niet in automatismen als "the master bedroom!", "toilet nummer 1" en "de rommelkamer" vervallen. Bij deze ken je ze dus al.
- daar het meestal op zondagnamiddag doorgaat: gebakjes met koffie. In het begin was dat nog met gebakjes van bij de bakker. Een succes-garantie heet zoiets dan.
Tegenwoordig ben ik echter fan geworden van O'Cool. Daar kopen we dan taarten allerhande (fragnipane, kersen, abrikozen, ... ) die je nog in de oven dient te bakken. In de diepvries bakken zou nogal moeilijk zijn, jaja.
Ik hou ontzettend van de geur als die taarten in de oven staan. De smaak is ook écht wel lekker. En je hebt ergens toch nog het gevoel dat je het zelf gebakken hebt. Lap zeg, onthul ik hier gewoon mijn geheimen! :-) Bon, als je binnenkort langskomt, en je durft het niet aan, verzin dan alvast een allergie die je kan veinzen.

Gisterennacht luisterde ik in de auto nog eens naar Donna. Hoewel ik ook andere zenders beluister, vind ik het toch zonde dat de VRT zulk een sterk merk als Donna zo snel begraaft. De toekomst zal uitwijzen of de radiozender van de chocoladesnoepjes al dan niet potten zal breken.

En tot slot, onlangs wees iemand me hier op: ">
Ongelooflijk dat een auto, die bij ons al zo'n 20 jaar niet meer verkocht wordt en hier al aan generatie 6 toe is, in Zuid-Afrika nog steeds geproduceerd wordt, in een kruising tussen de eerste en de tweede versie. Ik ken alvast één iemand die hem meteen zou gaan kopen. Alleen jammer dat het stuur aan de foute kant zit...

Moved!

2008-09-28T18:43:00.010+02:00

De meeste dozen zijn uitgepakt.
Stilaan banen we ons een weg door het appartement, naar eetruimte, slaapkamers, badkamers of 1 van de 3 (!) toiletten.
De plaatselijke bakker, Colruyt, bank, postkantoor... we hebben ze gevonden.
En dus ebt de heimwee naar 'Den Bierstal' weg.

Inderdaad: we zijn verhuisd!

Ja, je leest het goed, het is opnieuw "we". Daar ben ik erg blij om. Of wat had je gedacht. En ik ben heus niet enkel blij omdat m'n jongen goed is in dingen zoals daar zijn:
- Kasten in mekaar zetten
- Koken
- Poetsen
- Bedden opmaken
- ...

Dacht je nu écht dat ik die dingen niet zelf (kan) doe(n) en daarom ben gaan samenwonen? Nee hoor, het zit goed tussen ons. Het is een heerlijk gevoel om thuis te komen bij de persoon die je graag ziet en waarvan je elke dag mag merken dat het ook wederzijds is. Pas dan kom je écht thuis. Ik wens het iedereen* toe.

Tot daar de meligheid. Blijf lezen, straks komt er seks!**

Nog maar net verhuisd, of we zaten al op de Thalys, richting Disneyland Parijs. Correctie: heden ten dage rijdt de Thalys niet meer tot aan Disneyland. De TGV doet dat wel.
Uiteraard was het daar heel fijn. Het weer zat mee en bovendien was het er bijzonder rustig. Rustig, alvast in de zin van "we moesten nergens lang wachten". Want, wat me wel opviel, is dat daar nog enorm veel ouders met hun kinderen verbleven, op 3 doordeweekse schooldagen. Het opvoedkundige aspect in mezelf vraagt zich dan af of al die (vaak bleitende) kinderen niet op school horen te zitten? Want de Spaanse, Nederlandse, Franse én Belgische scholen, zijn die niet open op 16, 17 en 18 september?

Het komt, het komt!

Met onze komst naar Temse, hebben we meteen ook maar digitale TV genomen. Nu ja, laat ons zeggen dat 'meteen' niet écht de juiste woordkeuze is. Beetje gelijkaardig met wat ik in Boom kende met de energiemaatschappij. Maal 4.

Hoe dan ook, het is er nu. En de eerste twee weken zitten er heel wat extra zenders op, die je nadien enkel nog betalend kunt krijgen. Nee, ik doel hier niet op de pornokanalen. (Had ik al gemeld dat ik recent een klant had die een laptop voor z'n dochter kwam kopen en tot 3 maal toe vroeg: 'but can I also watch my porn on the Mac?'...? Ik ben er wel nog niet uit of hij z'n dvd's, porno op het internet dan wel z'n eigen werk bedoelde... )

Nee, ik doel op 'The Karaoke Channel'. Alle grote hits passeren er de revue. Soms zelfs totaal zonder klank. De filmpjes zijn mogelijk van nog meer erbarmelijke kwaliteit dan die uit 'Help, mijn man is een klusser'. Maar, in tegenstelling tot dat programma, werkt 'The Karaoke Channel' niet enerverend, maar verslavend.
Afgelopen zaterdag hebben we hier met enkele vrienden al een heuse karaoke-avond georganiseerd. Arme buurvrouw. Volgende week is het voorbij. Tot dan kan ze best nog even dopjes in haar oren steken.

Tot snel!

*op enkele uitzonderingen na! ;-)
** Een kenner schreef vandaag op mijn facebook dat seks altijd werkt. Vandaar alvast een teasertje. Bedenk dat het Goedele Wachters in 'het Journaal' is, die het voor je leest. Oh nee, correctie. Dan is het " Tot daar de meligheid. Blijf lezen, streks komt er saks! Oh, sorry, ik bedoelde natuurlijk seks!"

De kijkeraar

2008-09-09T22:38:00.005+02:00

Ik weet het, ik moet hier dringend nog eens wat nieuwtjes plaatsen. Eén van die nieuwtjes is dat ik bezig ben met een verhuis. Laat dat ook meteen de reden zijn van mijn afwezigheid op deze blog. Snel meer, da's beloofd!

Ondertussen verwijs ik je graag even door naar deze pagina
Ik raad je aan de audiofragmenten van Kevin (dat is die meneer van de radio, die me ook al eens beschreven heeft, zie "Over mij") eens te beluisteren. Ze zijn bij momenten hilarisch.

Veel plezier ermee!

Voor niets gaat de zon op!

2008-08-09T15:20:00.005+02:00

Net terug uit Amsterdam. Voor m'n nieuwe werkgever ben ik daar 3 daagjes gaan 'shadowen' bij een Nederlandse collega. Erg fijn. Veel bijgeleerd. Fijne mensen ontmoet.

's Avonds is het natuurlijk wat minder, zo alleen in een grote, onbekende stad.

Alles was wel goed geregeld door m'n werkgever... Thalys ( 1e klas, wel fijn hoor!), een méér dan deftig hotel....

Wat ik wel méér dan ergerlijk vind, is de arrogantie van menig (hotel)receptionist. In mijn vorige baan (waarin ik veel bij bedrijven langsliep of opbelde) vroeg ik me vaak af "heeft die mevrouw misschien een opleiding 'Hoe ben ik het meest efficiënt onvriendelijk' met onderscheiding beëindigd of is het gewoon zo'n kreng?'' en ook in het hotel waar ik nu verbleef, waanden de receptionistes zich heer en meester van het hotel.
Blijkbaar vinden zij het normaal dat je -wanneer je 179 euro per nacht betaalt- géén ontbijt krijgt én vinden ze 10 (!) euro per uur een schappelijk tarief om van het draadloze internet-netwerk gebruik te maken...
Voor niets gaat de zon op. Voor 2 x 179 euro krijg je een bed. Maar daar houdt het op.

Sinds vandaag bol ik overigens ook rond in mijn nieuw koekendoosje.... pas dus maar op, 't gevaar is weer op de baan!
Daar is echter ook nog niet alles van rond. Mijn goeie vriend O. had voorgesteld om voor mij de nummerplaat te gaan aanvragen.
Ik vul daartoe alle documenten goed in, op mijn naam. Op het aanvraagdocument vul ik in dat ik, Stijn C., volmacht geef aan O. V.P. , om mijn nummerplaat aan te vragen.
De bediende daar heeft O.'s identiteitskaart gevraagd, ter identificatie. Enkele dagen later krijgt O. de 'roze kaart' op zijn naam in de bus. Officieel rijd ik dus in zijn auto rond! Dat wordt nog een klucht om dat recht te zetten...

Levensles

2008-08-03T17:42:00.005+02:00

Ikea- meubelen en hebbedingen zijn altijd mooi. In de winkel en bij een ander.

Bij mij roept menig Ikea-artikel best wat irritatie op.

Van de 5 rolgordijnen die ik bezit, zijn er al 2 geruild, trekken er 3 scheef wanneer je ze naar boven rolt en is er alweer 1 volledig naar de vaantjes.
Ze kosten per stuk maar € 26,95, dat is juist. En wellicht kan je ze tot in de oneindigheid omruilen. Maar ik ben er niet blij mee.

Mijn beige lederen zetel zag er na één week al uit of hij al 5 jaar intensief gebruikt is door een stel met 3 joelende kinderen (genre Porter, Preston en Parker Scavo uit Desparate Housewives).

Wat echter veruit de meeste frustraties met zich meebrengt, is de Wok-pan.
Als je geen liters olie gebruikt, bakt gegarandeerd alles aan, ook wanneer je continu roert.
Ik heb de pan overigens zonet opgegeven. Nadat ze na een intensieve vaatwasbeurt op 75° en een kwartier manueel schrobben nog steeds niet schoon was, had ik het wel met haar gehad. En zal ik met plezier veel eurootjes geven om opnieuw een goede Tefal te kopen.

Gelukkig staat mijn ganse appartementje niet vol met Ikea.
Het moge immers duidelijk zijn: Goedkoop is duurkoop!

Spannend!

2008-07-19T10:49:00.002+02:00

Is mijn hemdje mooi gestreken?
Blinken de tandjes en ruikt m'n adem de komende maand alsof ik een ganse tube tandpasta heb ingeslikt?
Heeft de goede man in de Car-Wash eens goed gelachen omwille van die enige klant die z'n wagen op een kletsnatte dag schoon wilde?

Mooi zo.
Dan kunnen we nu naar de volgende stap: Meet the parents.

Water?

2008-06-30T23:37:00.002+02:00

Geef mij maar een appeltje voor de dorst.

Snel meer info!

Onder hoogspanning

2008-06-06T22:03:00.009+02:00

Ooit al naar een energiemaatschappij gebeld met een probleem?

Ik wel.

En dat is zó frustrerend dat het op den duur grappig wordt.

Per uur bellen heb je
- 30 minuten wachtmuziek - doorspekt met steeds dezelfde commerciële boodschap.
- 1 algemene operator (Shirley) die je doorverwijst naar de desbetreffende dienst
- 1 operator van die dienst ("Shenaaja") die je - nadat je voor de 78475e keer je verhaal gedaan hebt- doodleuk vertelt dat je op de verkeerde dienst zit en je doorgeschakeld wordt naar de -volgens haar - juiste dienst.
- 1 dienst die om 10u 's morgens blijkbaar al in middagpauze zit want "er neemt niemand aan", dixit de algemene operator (nee, niet opnieuw Shirley, nu is het Britney).
- 1 operator (Lesley, Andy, Glenn...) die je belooft het voor je uit te zoeken en je opnieuw zal contacteren maar dat dan uiteindelijk nooit doet.

Maarrrrr... Geduld is een schone deugd. Een stuk of 20 van die belpogingen later, kreeg ik een operator aan de lijn die me écht zou helpen.

En het was nog waar ook.
Waar ik maaanden om gesmeekt had, met name, "stuur mij een contract, ik wil facturen ontvangen, ik wil betalen!", kwam in orde.
Sinds december (na 6 maanden dus) krijg én betaal ik netjes energiefacturen. Normale mensen zeggen dan "oh nee, wéér een factuur". Ik ben allesbehalve normaal en zeg "Joepie, wéér een factuur van E.!"

Ik liep eigenlijk al met de idee om de jongen die dat voor mekaar gekregen heeft een bloemetje te sturen. Of chocolaatjes. Of een fles Baileys. Of wat hij maar wenste.

Hoewel hij er misschien niets aan kan doen, heb ik het gelukkig nog niet gedaan.
Gisteren bracht de postbode immers een brief van de netwerkbeheerder die beweerde mijn sociale leverancier zijn, met de uitdrukkelijke vraag tot aansluiting bij een commerciële energieleverancier. Indien ik hieraan geen gevolg geef, wordt de energielevering stopgezet.

Daar gaan we weer. Bij mijn weten is E. de grootste commerciële leverancier van dit land.

Gebeld met die netwerkbeheerder (na wat wachtmuziek, of wat had u gedacht? ;-) ) , het zou een foutje betreffen, ik hoef me geen zorgen te maken. Dat het net dát zinnetje was dat ik al zo vaak gehoord had... ;-)

Hout vasthouden, zou ik zo zeggen.
Ik ga alvast extra kaarsen en lucifers kopen. En stel me reeds een gevarieerd menu samen met ingrediënten die op kamertemperatuur bewaren en tegelijk niet verwarmd hoeven te worden voor consumptie. Dat wordt smullen. Niet allemaal tegelijk reserveren aub.

Promotie!

2008-06-02T21:25:00.006+02:00

Een week na de begrafenis vernam ik -beetje bij beetje, en door echte onderzoeksjournalistiek uit te voeren- nog een portie minder nieuws.

Resultaat daarvan is dat ik je sinds een jaar met raad en daad kan bijstaan indien je op een goede dag de lumineuze belssinging neemt dat je op minder dan enkele dagen een nieuwe woonst wilt betrekken, zonder evenwel ook maar één appartement of huis op het oog te hebben.

Het leek in mei en juni 2007 alsof het slechte nieuws in promotie stond, en dat die promoties uitzonderlijk wél met mekaar cumuleerbaar waren, maar uiteindelijk kan je dit wel zeggen:

Een jaar later is alles weer in de juiste plooi gevallen. Meer zelfs, het kan niet beter. En daar ben ik wel héél blij, en vooral heel dankbaar, om.

"Is dat al een jaar geleden?"

2008-05-24T09:22:00.005+02:00

Ja hoor. Vandaag exact een jaar geleden.
Geen fijn onderwerp om hier meteen als derde blog te posten. Maar, hoewel ik doorgaans een heel positief ingesteld persoon ben, flitsen de beelden van vorig jaar de laatste dagen weer door m’n hoofd.

24/05/07, 23u.
Politie van Mechelen aan de deur.
-“Menier, meuge welle eens na bove komme?”
*“Euh, ja, maar bent u zeker dat het voor mij is?”
-“Ja.”
*“Ah, ok. Ge zult wel langs de trap moeten komen want de lift is kapot.”

Paniek.
-Heb ik iets misdaan? Misschien ergens tegen gereden zonder dat ik het zelf weet? Allé zeg, wat heb ik in godsnaam verkeerd gedaan? Tuut - tuut - tuut– tuut- Verdorie P., pak dan toch op!
-“Allo”
*“P., p.! De politie is hier!”
-“Hoe, de politie is hier? Waar dan?”
*“Hier, in ons appartement! Ze komen nu naar boven! Kom alstublief naar huis!”
-“Zucht. Waarom dan? Wat hebt gij dan gedaan?!”
*“Ik weet het niet?! Misschien heb ik iets mis gedaan met de auto ofzo?! Kom nu!”

* “Meneer, heb ik iets misdaan ofzo?”
- “Ik denk dat we beter eerst even gaan zitten. Het is in verband met uw vader.”

Een jaar geleden. Maar het lijkt alsof het gisteren was.
Als ik het zo herlees lijkt een slecht scenario voor een nog slechtere soap. Maar het was wel realiteit.

Een ‘Roxetteke’ is hier wel op z’n plaats.
I dreamed I could fly
Out in the blue
Over this town
Following you
Over the trees
Subways and cars
I'd try to find out
Who you really are

Forever in my mind.

Ik ben weer aan wat begonnen....

2008-05-16T16:35:00.009+02:00

En vooral,

wie gaat dit lezen? :-)
Doet er niet toe, maar als je hier nu bent, kan je beter meteen nog even doorlezen hé. :-)

Waarmee te beginnen?
Sinds een aantal maanden bestaat er een nieuwe Vlaamse radiozender, Nostalgie. (http://www.nostalgie.eu/)
Mijn inziens biedt deze zender de ideale aanvulling op het huidige radiolandschap. Nostalgie draait met name voornamelijk classics, afgewisseld met een actuele hit die het potentieel heeft om een classic te worden.

De laatste maanden is er veel te doen rond de daling van de koopkracht. Daarom is men bij Nostalgie begonnen met de rubriek 'Kassa Kassa', waarbij allerhande tips worden gegeven om onze koopkracht op peil te houden, zoals bv. 'koop op zaterdag tegen sluitingstijd en profiteer van snelverkoopkortingen'.

Ik weet er anders ook nog wel eentje:
Als je bij de grens woont: Koop in Nederland bepaalde producten! Akkoord, niet alles is hetzelfde, maar in een recente Humo stonden aanzienlijke prijsverschillen tussen België en Nederland voor bij voorbeeld wasmiddel, pampers.... Die laatste zal ik normalerwijze wel pas terug nodig hebben over een 50-tal jaar.

Nog een voorbeeld: Klassiek poeder voor de vaatwasser van het merk Sun. (nog steeds het beste, jaja! :-) )
België: €10,14 voor een flacon van 2,5 kg.
Nederland: €7,39 voor een flacon van 3 kg.

Tel uit die winst! :-)

En om te eindigen nog een laatste tip:

Een auto is standaard - zonder meerprijs! - voorzien van spiegels.
Bij het verlaten van een parking afgaan op parkeersensoren die geen fietsenrekken op een mobilhome herkennen - deze staan met name ver boven de hoogte van die sensoren - is niet zo'n goed idee.
Dus dé tip van de week: Gebruik je spiegels => het bespaart je een schade van € 365. Mooi meegenomen, toch?!

Fijn weekend!